September 2009 - posts
Dit is mijn Twitter ‘woord wolk’ voor de maand september:
Ik ben blijkbaar niet heel autonoom en creatief bezig geweest, gezien de grootte van de ‘RT’ (ReTweet) :-)
De combinatie van de woorden ‘NL', ‘new’ en ‘Microsoft’, zo dicht bij elkaar en zo groot is iets wat geen toeval kan zijn...
Een element van de vernieuwing van Microsoft was wellicht zichtbaar als sponsor van Picnic 2009: http://www.picnicnetwork.org/
En vernieuwing van producten met de lanceringen tijdens Technet Live in oktober: http://www.microsoft.com/netherlands/technetlive/default.aspx
Parallel, of waarschijnlijk meer symbiotisch, naast de cultuur van de amateur en de revolutie van het “goed genoeg” is er ook nog de “cultuur van de beleving”. Juist onder de amateur (“het willen meedoen”) en het “goed genoeg” (“het gaat om wat ik ermee kan”) bewegingen zit misschien we de basis van “de beleving”.
Whisky is een veel gebruikt voorbeeld van de waarde van de beleving. Uiteraard zullen liefhebbers (zoals ik) aangeven dat om veel meer gaat en de beleving slechts het resultaat is van een goed en bijzonder proces. Meer objectieve analisten kunnen onderbouwen dat het verhaal over het proces minstens zo belangrijk is als de uiteindelijke smaak of kwaliteit van het product. De voorbeelden van de waarde van de beleving zijn vaak de verhalen over de eikenhouten vaten aan de rand van de Atlantische Oceaan voor whisky, of de oorsprong van de cultuur van de plukkers van de bijzondere koffieboon uit Indonesie. Maar er is meer aan de hand.
Rolf Jensen (“the dream society”) schreef in 1999: “There is, in fact, an answer to how long the harsh logic of the Information Society will last, how long company management will still have to focus on purely technical and rational thinking.”
http://www.bol.com/nl/p/boeken-engels/the-dream-society/1001004001179226/index.html;jsessionid=0F16747FA74DF145F4804F912F36338B.ps11
En Harvard Business Review schreef in augustus 2009: “The End of Rational Economics. Your company has been operating on the premise that people—customers, employees, managers—make logical decisions. It’s time to abandon that assumption.”
http://hbr.harvardbusiness.org/2009/07/the-end-of-rational-economics/ar/1
Het HBR artikel stelt “We are finally beginning to understand that irrationality is the real invisible hand that drives human decision making” en beschrijft verder invalshoeken voor ethiek en economie. Ik stel dat de achtergrond van “The End of Rational Economics” (ook/meer/juist) te maken heeft met de combinatie van de drie bewegingen:
- Revolutie van het “goed genoeg”
- Cultuur van de amateur
- Cultuur van de beleving
Met alleen een blog artikeltje is er nog weinig “beleving”. Maar de komende tijd zal “the cult of the experience” ongetwijfeld nog vaker van zich laten horen en is de associatie snel gemaakt :-)
Een artikel in Wired Magazine beschreef deze maand het beeld van een beweging: “The Good Enough Revolution: When Cheap and Simple Is Just Fine”. Een interessant verhaal door Robert Capps dat het waard is om in zijn geheel te lezen. Er staan meerdere stellingen, argumenten en voorbeelden in. Eentje licht ik er tussenuit: in het beeld van de Good Enough Revolution mag een door gebruikers echt gewenste eigenschap ten koste gaan van “slechts technische” kwaliteit of mogelijkheden. Het voorbeeld dat wordt genoemd is dat voor een video camera het kunnen delen van de opgenomen film ten koste mag gaan van de beeldkwaliteit. Ongetwijfeld zal daarbij wel een minimum technische beeldkwaliteit zijn. maar eenmaal die grens gepasseerd zouden andere waarden, wensen of eisen gelden.
http://www.wired.com/gadgets/miscellaneous/magazine/17-09/ff_goodenough?currentPage=all
Ik vraag me af in welke mate de Good Enough Revolution een oorzaak of gevolg relatie heeft naar The Cult of the Amateur van Andrew Keen. Misschien omdat ‘Cult of the Amateur’ te negatief klinkt, heeft de Nederlandse uitgeverij er overigens ‘De @-Cultuur’ van gemaakt. In feite is Keen niet echt negatief, en minder hard dan men misschien denkt of verwacht (de engelse ondertitel is ook wel heel suggestief: “How blogs, MySpace, YouTube, and the rest of today's user-generated media are destroying our economy, our culture, and our values”). Een goede samenvatting van de waarschuwing die van Andrew Keen’s boek uitgaat komt van iemand anders en staat op Keen’s eigen website:
Dear Andrew – (..) The computer is a wonderful piece of machinery, but it is in danger of becoming a barometer of our moral stance, a law maker for our shared values and a bulwark against the sheer essence of beauty that has gone before. It must never be the annihilator of human effort, the touchstone of ingenuity or the simple pleasure of making something that may have been made for a thousand years. (..)
Ralph Steadman
http://andrewkeen.typepad.com/ajkeenbooks/
Waar de Nederlandse “De @-Cultuur” de kern van het boek min of meer overslaat, klinkt de Duitse titel vertaling te hard: “Die Stunde Der Stümper”. Ik ben geen expert of het gebied van Duits maar een “stümper” komt op mij anders over dan een “amateur”. Het kan ook zeker zo zijn dat ik er een te letterlijke interpretatie aan geef.
Een “amateur” zijn is niet gelijk aan een “stumper” Een amateur heeft in mijn beleving behoefte, een drijfveer, aan participatie in iets waar zijn of haar belangstelling hoog is en kennis of ervaring boven gemiddeld maar misschien (nog) niet professioneel. Een amateur is in de meeste gevallen in staat kwaliteit toe te voegen aan het onderwerp waar hij of zij zich mee bezig houdt. Als er een minimum ondergrens aan kwaliteit bereikt is, of vrijwel zeker is, dan volgt de “Cult of the Amateur” welicht vanzelf uit de “Good Enough Revolution”. Een enthousiaste amateur met “Good Enough” middelen is tot veel waardevols in staat.
A backyard astronomer in Australia made a major discovery early Monday morning when he noticed a newly formed spot on Jupiter—a spot that academics and NASA astronomers have now confirmed marks a recent impact on the giant planet.
http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=jupiter-new-spot
De wens tot participeren in een proces, platform of project is echter vaak niet beperkt tot amateurs met goede bedoelingen en “good enough” middelen. Soms zijn de middelen kwalitatief slecht, soms zijn de bedoelingen slecht.
Dan volgt wellicht dat de normen en voorwaarden “Good Enough Revolution” ook voor de “Cult of the Amateur” zelf gelden. Het nivo (de kwaliteit) en de participatie (de kwantiteit) moet een minimum hebben om tot een gewenst “Good Enough” te komen.
Natuurlijk, “spam” email is minstens vervelend en meestal illegaal. Het grootste deel van de “spam” berichten zijn snel te herkennen als (onzinnige) reclame. Nogal platte teksten, onbekende vrienden of (vaker) vriendinnen als afzender. Met een goed spam filter kom ik de dag wel door.
Een bekend voorbeeld van spam is de “advance fee fraud” (http://en.wikipedia.org/wiki/Nigerian_spam), daarbij wordt iemand per email aangeschreven en een groot bedrag in het vooruitzicht gesteld. Alleen, een kleingheidje, het bedrag moet persoonlijk geclaimed worden en de afzender is helaas door wisselende omstandigheden niet in staat om dat te doen. Maar als het “slachtoffer” het luttele bedrag van een paar honderd euro overmaakt aan advocaat X dan kan die advocaat ervoor zorgen dat het “slachtoffer” het geld kan ophalen. In ruil door die inspanning krijgt het slachtoffer dan 10% van het totale bedrag.
Mooi toch?
Imiddels zijn de meeste internet gebruikers wel bewust van dit soort praktijken en worden dit soort berichten wat “slimmer” (of helemaal niet meer) gelezen. Ik meen me te herinneren dat jaren geleden een Nederlander ooit op een dergelijke “advance fraud” email inging door zich in zijn antwoord voor te stellen als de Koning van Terschelling. In de ludieke en verwarrende correspondentie die volgde werden uiteindelijk de rollen omgedraaid en ging de “Koning van Terschelling” geld vragen aan de fraudeur voor gemaakte onkosten. Dat is wel een creatieve manier van reageren op spam. Veel van dit soort fraude emails wordt tegenwoordig door spamfilters wel weg gehaald.
Maar geen spam filter kan op tegen wat er soms door de fysieke brievenbus komt. En het onderstaande vervolg van deze tekst is een verhaal “uit het hart”. Ik zou er wel een draai aan kunnen geven zodat het beter aansluit bij discussies over veiligheid en competentie op internet, mediawijsheid, digitale vaardigheden en dergelijke, maar ik laat het maar even zoals het is…
Ik kreeg vandaag een blauwe envelop door de brievenbus:
De eerste indruk die een gemiddelde Nederlander heeft bij een blauwe envelop, en zeker in combinatie met deze opmaak is dat het waarschijnlijk een officiële envelop is van de Belastingdienst. In de envelop zit een brief uit naam van Mr. S. Stephan namens Voorlichting Overheidsbijdragen:
In de brief staan mooie zinnen zoals:
“Voor de kosten van de informatiemap ‘Overheidsbijdragen’ is een eigen bijdrage vastgesteld van 19,50”
en bijna terloops de volgende zin:
“Tevens wordt u hiervoor twee jaar lang gratis op de hoogte gehouden van nieuwe bijdragen en vergoedingen waar u recht op heeft”
en natuurlijk:
“(maximaal één informatiemap per huishouden)”
De afzender “Nationale Voorlichting Overheidbijdragen” geeft twee adressen voor haar organisatie. Waarbij het adres in Amsterdam (Kingfordweg 151) wordt opgegeven als bezoekadres. Het zal toeval, of een vergissing zijn dat dit volgens informatie op internet schijnbaar een appartement is dat voor tijdelijk gehuurd kan worden:
http://www.iamsterdam.com/en/placestogo/2c5e98f6-cb5f-4faf-be18-b10b17b7669f/amsterdam-apartment-rentals
Ook zal het waarschijnlijk een kleine vergissing of samenloop van omstandigheden betreffen dat het opgegeven correspondentie adres (Parkstraat 83, Den Haag) gedeeld lijkt te worden met een andere instelling:
http://www.ceogas.com/
Natuurlijk heeft “Nationale Voorlichting Overheidbijdragen” een eigen website:
http://www.overheidsbijdragen.nl/index.html
Waarbij het maken van contact vanwege de drukte via de telefoon alleen nog middels een contacformulier gaat:
http://www.overheidsbijdragen.nl/contact.php
Ach, meer informatie over de achtergrond van deze vrijwillige bijdrage zal ook wel makkelijk te vinden zijn. Ik irriteerde me alleen aan de officiële indruk die wordt gewekt met deze aktie, terwijl het naar mijn indruk om een marketing aktie gaat om zoveel mogelijk informatie brochures te verkopen. Misschien is de informatie in de map best nuttig en relevant, en kan het sommige mensen helpen, maar mijn eerste reactie is zware irritatie…
Op Twitter vroeg @NetGeNoten aan @dehaaspeter of hij een definitie kon geven voor het concept van cloud computing. Niet echt iets wat mij zou lukken in de 140 tekens die Twitter je geeft per bericht. Bij iedere poging zou ik iets aan nuance, richting, inhoud of mogelijkheid missen denk ik. In 140 pagina’s A4 misschien.
Peter lukte het toch, zij het in twee twitter berichten (“twee tweets”):
“A cloud platform provides programmatic access to web-based capabilities that act as a foundation to create a composite application and/or business.”
En daar heb je het al. Peter brengt het mooi tot de kern van het onderwerp “cloud computing”, en ik mis nu al de nuances, de diepte, de economische impact, gevolgen voor applicatie ontwikkeling, de potentie voor arbeidsparticipatie, etc.
Een plaatje zegt meer dan 1.000 woorden. En als een woord gemiddeld 5 tekens lang is (in werkelijkheid heb ik geen idee), is een plaatje dus (5.000/140) ongeveer 26 “tweets” waard. Misschien zou ik onderstaande illustratie, uit mijn algemeen “cloud computing” verhaal, dan in 26 “tweets” kunnen uitleggen…
De illustratie beoogt een invalshoek van “cloud computing” toe te lichten. Namelijk dat het een model is dat meer omvat dan alleen het internet of het World Wide Web. het heeft bijvoorbeeld ook een effect op apparatuur waarmee de diensten worden benut.
1) persoonlijke, of persoonsgebonden apparatuur, (zoals smart-phone, smart-horloge, smart-shirt etc.), en
2) apparatuur dat voor (kennis/informatie-) werk en ontspanning (zoals laptop, desktop, game consoles etc.) wordt gebruikt en
3) apparatuur dat op lokaties aanwezig is (televisiescherm, ramen, bureau bladen etc.).
Dergelijke apparatuur zijn de interactieve interfaces naar diensten. Waarbij sommigen ook geschikt zijn voor de uitvoering van logica (functionaliteit / programmacode) en de verbinding naar de “cloud” wellicht slechts optioneel is.
De diensten, de logica en de gegevens kunnen gebruik maken cq. afkomstig zijn van datacenters of vanuit de wereldwijde “cloud” infrastructuur. Datacenters kunnen gezien worden als het datacenter van
1) mijn automatiserings leverancier (een partner),
2) het datacenter van mijn eigen bedrijf of als
3) het “thuis datacenter” zoals zich dat bij steeds meer particulieren in huis bevindt.
Een dergelijk plaatje geeft ruimte voor discussie over de verticale en horizontale distributie van de toegang, de toepassing en de gegevens. Maar het zegt nog niet veel over “cloud computing” en de complete context (qua economie, overheid, privacy etc) waarin deze staat. Het is mij tot nu toe nog niet gelukt dat in één samenvattende illustratie te krijgen. Wel geven richtingen, proces en krachtvelden een indruk van de context van de veranderingen.
De infrastructuur van “cloud computing”, de aangeboden diensten, zijn in principe continue, direct en overal vandaan inzetbaar. Waarbij de meeste diensten en onderdelen op basis van “pay per use” modellen vetaald mogen worden. Dus weinig of geen hoge voor-investering waarbij de functionele of infrastructuur capaciteit wordt gekocht op basis van verwacht gebruik en mogelijke groei.
In combinatie met andere ontwikkelingen en vervallen drempels leidt dat in de kern ook tot verandering van factoren in de dynamiek van een economie. Bijvoorbeeld de snelheid waarmee iemand van idee tot (winstgevende) onderneming kan groeien en daarbij een cyclisch model kan hanteren voor die onderneming.
Ik weet het niet, maar ik zou het echt niet in 140 (of 280) tekens kunnen zeggen. Of het zou als snel iets “fout populistisch” worden zoals: “Cloud computing? Dat is eigenlijk telnet 2.0”…