Exhibitionisme

Sommige jongeren zetten zonder schaamte op Hyves en Myspace hoeveel xtc-pillen ze vorige weekend hebben geslikt. Het lijkt alsof ze niet helemaal doorhebben dat de hele wereld die verhalen kan lezen, waaronder hun (toekomstige) werkgever.

Zoals Gonnie vertelde heb ik inderdaad vaker gehoord dat, eh, volwassenen zich niet kunnen voorstellen dat ze uberhaupt iets over zichzelf op internet zetten. Ik snap die angst niet zo. Je hoeft toch niet meteen de inhoud van je bankrekening te posten? Je hebt zelf in de hand wat je opschrijft.

Oh, voordat ik het vergeet: ik ben eigenlijk helemaal geen Microsoft-medewerker. Ik studeer zelfs nog. Waarom blog ik hier dan? Omdat ik deelneem aan een nieuw project van Microsoft: ‘De Raad van Anders’. Wat dit precies inhoudt mag ik (op dit moment) nog niet zeggen, maar ik hoop snel meer te mogen verklappen. Blijf dit blog maar regelmatig bezoeken, zou ik zeggen.

Twee weken geleden was ik voor het eerst in mijn leven in een Microsoft-kantoor. Kantoren staan in mijn hoofd gelijk aan cubicles, systeemplafonds en plantenbakken met rode korrels erin (Wat zijn dat eigenlijk?) Werknemers zitten de hele dag op hetzelfde plekje in hun grijze kantoortje. Het Microsoftgebouw lijkt voor mij op een kruising tussen een meubelboulevard en een indoor-speeltuin. Met overal kleurtjes en grote banken, kris-kras door de ruimte.

Ik vroeg me af of iemand daar serieus kon werken. Of met een klant onderhandelen. Misschien kan jij me dat vertellen, Gonnie. En daarbij ben ik zeer benieuwd hoe exhibitionistisch je voelde toen je jouw eerste blog poste. Was het erg eng? :-)