Ik mag de laatste tijd veel presentaties geven over het zogenaamde nieuwe werken. Wat dat is, vraag ik me steeds vaker af. Wat is er zo nieuw aan? Zo anders? Is het niet gewoon werken zoals ik wil? Werken dat niet altijd voelt als energie geven, maar als het voorkomen van een energielek? Door te doen wat ik wil en kan en door me verantwoordelijk te voelen voor wat er moet gebeuren? Zonder een al te groot spanningsveld tussen drie? En tegelijkertijd met een behoorlijk spanningsveld tussen willen, kunnen en moeten om als mens te blijven groeien, en daarmee mezelf de kans te geven midden in het leven te staan.
En natuurlijk gaat het over werken wanneer ik wil, wanneer ik kan geven wat ik heb te geven. Vanuit van mijn passie, vanuit wat ik kan en wanneer ik dat kan. En door me te verbinden met de kennis en kracht van de mensen om me heen, de informatie, de faciliteiten en de technologische mogelijkheden. En al die mogelijkheden vóór me te laten werken. Omdat ik mijn werk wil combineren met alles wat ik nog meer wil in mijn zelf gekozen drukke leven.
Binnen Microsoft mag ik me al een tijd met dit vraagstuk bezighouden. Voor de mensen en de organisatie. Omdat het niet alleen iets brengt voor mij en mijn collega’s, maar ook omdat het iets oplevert qua productiviteit, vitaliteit, reputatie en duurzame groei. Dus zeer zeker goed voor het bedrijf. En dat geeft me veel. Het brengt me ook veel omdat ik mijzelf, de organisatie en de mensen daarbinnen mag oprekken tot wat er mogelijk is. Voorbij de persoonlijke en organisatorische beperkingen.
Wanneer ik daarover vertel wordt me vaak gevraagd of ik spreek als Gonnie Been of als vertegenwoordiger van de organisatie Microsoft.
Eigenlijk heb ik daar geen helder antwoord op. Want ik spreek als Gonnie Been omdat ik werk vanuit mijn persoonlijke waarden, kennis en kunnen. En belangrijker ik spreek ook voor het bedrijf omdat ik ze hoop te geven wat ik denk dat goed voor de organisatie is nu en op termijn. Omdat ik mijn persoonlijke doelstellingen in het leven hiermee invulling kan geven. En zeker omdat ik me verantwoordelijk voel om mijn zakelijke doelstellingen meer dan te behalen. Vanuit de ruimte en het vertrouwen dat ik krijg om dit op mijn manier te doen.
Ik realiseer me dat ik me met mijn instelling op een snijdvlak bevind. Het gekke daaraan is dat ik me niet alleen op een snijdvlak bevind voor Microsoft, maar ook voor mezelf. En dat ik iedere dag weer in de spiegel moet kijken of het nog klopt. Voor beide partijen.
En gaat het daar dan niet over? Is de reden dat ik al zes jaar bij Microsoft werk niet veroorzaakt doordat ik mijn persoonlijke waarden kan verenigen met de behoefte en doelstellingen van de organisatie? Waardoor ik het gevoel heb dat het een win-win situatie is voor beiden?
Tja, zeker weten doe ik het niet. Tot nu toe klopt het voor mij en kan ik mezelf recht in de spiegel blijven aankijken.