Afgelopen week was ik op het Media Werkgroep Congres met als MWG voorzitter onze eigen Jacqueline Smit.
In sneltreinvaart werd ik meegenomen in inspirerende termen als hyper distributie, return-on-attention, de aandachts economie, Hyper Island, de power of humanity, filtering
en de wisseling van poortwachters. En die vielen op zijn plaats bij de sprekers met een goed verhaal.

Volgens de oprichter van TedX Amsterdam, Jim Stolze, bestaat de producteconomie niet meer.
Klanttevredenheid zou hoofdzaak moeten zijn, geen bijzaak. Consumenten komen steeds meer in opstand.
Denk aan T-Mobile en de actie van Youp van het Hek waarin hij een open zenuw raakt en stelt dat het niet best gesteld is met de service de mobiele provider.
Over klantenservice en imago gesproken! Voor je het weet heb je een nieuwe Buckler op de loer.
Of denk aan de vrij recente geniale Belgische grap met Mobistar.

De tijd van ROI (Return on Investment) is volgens Jim voorbij. ROI is ons opgelegd door de babyboomers. Natuurlijk moet er geld verdiend worden, maar tussen
de babyboomers, de pragmatische generatie X en generatie Einstein (de knip en plak generatie) is iets gebeurd. Generatie Einstein wil namelijk tijd en aandacht.
 "Kom mij maar iets brengen, dan kom ik wellicht iets halen" Return-on-attention is de nieuwe ROI.

We zouden aandacht met evenveel urgentie moeten behandelen als financiële winst en klanttevredenheid. De generatie Einstein ziet aandacht kopen op internet echter als spam
en gebruikt daarom hyper distributie. Generatie Einstein maakt gebruik van de diverse kanalen die ze tot hun beschikking hebben. Goed voorbeeld is de muziekindustrie.
Die snapt nog steeds niet dat mensen downloaden omdat er geen beter alternatief is. Spotify begrijpt dat wel. Ze geven je een filter die je kunt delen met je vrienden dmv hyper distributie.
Zij doen precies datgene wat de muziekindustrie liet liggen en snappen de consument.
Spotify creëert waarde en bespaart tijd.

Nog zo'n eyeopener: mensen onder de 25 zouden geen horloge dragen! Check your surroundings,
hoeveel jongeren ken jij met een horloge? De jeugd ziet het nut er niet van in.
Tijd is overal, tijd = altijd. Waarom zou je iets om je arm dragen waar je niet mee kan Facebooken?
Juist ja...wat doe ik nu met mijn Rolex? Valt dat nu onder de noemer status of mode?

Ik ben natuurlijk toch een digitale immigrant. Digital natives omarmen de nieuwe ecosystemen die aan het ontstaan zijn. Genatie Einstein bestaat uit hyper consumenten.
Ze zijn digitaal opgegroeid, multitaskers, nieuwsgierig van aard en samenwerkend.
Hun manier van informatieverwerking is creatief en multidisiplinair.
Was ik nu 18 ging ik acuut naar Hyper Island in NY.

De wereld digitaliseert immers als een dolle. Door de impuls van digitaal en sociale media verschuift een deel van de macht naar consumenten.
Zij vinden elkaar en bevragen elkaar en zoeken naar duidelijkheid.
The net is everyone’s printing press. One-size-fits-all is echt voorbij. Nieuwe marketing gaat over playing hard to get.

Volgens inspirator Jeff Jarvis, schrijver van het boek over de veranderingen in onze wereld;"What Would Google Do?" riskeren we met die openheid wel opkomende privacy problemen.
Denk aan alle data die we nu opbouwen doordat we steeds "connected" zijn. We zien de consequenties nog niet. 
Ook Alexander Klöpping, student nieuwe media, zegt dat data gaat heel belangrijk worden. De "likes" van je vrienden zitten in een grote database.
Het is straks allemaal gebaseerd op jouw sociale cirkel en dat is het einde van de huidige invulling van massamedia.
Denk nou niet dat ze niets doen met alle Foursquare gegevens die je ingeeft! Straks is er wellicht media die voor iedereen anders is.
Mensen gaan herkend worden door machines. Krijgen we dan echt een goed overzicht wie iemand is en bijbehorende diensten die dicht bij onze eigen belevingswereld liggen?

Hoe zit het dan met het risico van al die data? Dat is een ingewillende balans. Hoe meer je opent, hoe meer je binnen laat komen.
We moeten echter niet TE angstig worden van openheid. Openheid brengt immers ook relevantie.

Voor het reclamevak zie ik nieuwe kansen. De netwerkgeneratie keert zich af tegen oude structuren.
Het publiek wordt de belangrijkste drager van een idee. Ik geloof in ONS.

Oftewel, Tell me and I forget, Show me and I will remember, Involve me, and I will understand.

Gegroet!
Manon