Véél in ‘The Outlook’ geweest deze week. Om veel redenen. Die allemaal terug te brengen zijn naar één reden: ontmoeten. Van klanten en collega’s. Het is goed, fijn, nuttig en effectief om te ontmoeten. In het echt bedoel ik. Face to face. En deze week had ik veel van die ontmoetingen.
Waaronder een afspraak met een collega uit Zwitserland. Hij was nog niet eerder in ons pand geweest. En na 5 minuten zei hij: ‘wat een fijne plek. Ik voel de energie’.
Veel bezoekers geven positieve feedback over ons pand. In allerlei bewoordingen en nuances: ‘wat open’, ‘mooie kleurstellingen’, ‘huiselijk gevoel’. Dat zijn reacties van mensen die een ‘traditioneel’ kantoor gewend zijn en verrast zijn, in positieve zin. Jongeren reageren overigens heel anders. Zij kunnen zich nauwelijks voorstellen dat je in zo’n omgeving kunt werken. Voor de jeugd hebben kantoren blijkbaar niets met huiselijkheid te maken. Grijze kamertjes en bureaus zijn voor hen de norm! Grappig is dat. Ze maken zich klaar voor ‘het serieuze werk’ en daar past dit niet bij.
‘Energie voelen’ is een mooie typering. Klopt het ook? Voor mij wel. Het bruist – een soort positieve vibe. Maar laten we elkaar niets wijsmaken. De fijne werkomgeving maakt het meer zichtbaar. Niets meer dan dat. Het komt natuurlijk door de mensen. Door de ontmoetingen ’in het echt’. Ik wil het niet missen.
Van de week bij het jubileumcongres van Visio geweest. In Corpus werd het een hele interactieve dag, met stellingen met stemkastjes voor het publiek, improvisatietoneel (blijkt ook leuk te zijn als je het alleen kunt horen) en 4 inleiders rond de thema’s werken, wonen, leren en leven. Ik mocht het hebben over de rol van informatietechnologie in het leven van de slechtziende. En dat met in de zaal allemaal ervaringsdeskundigen. Daar sta je dan. ..
Alleen al het voorbereiden van mijn inleiding leverde mij veel op. Ik geloof dat informatietechnologie er is om mensen te helpen. Natuurlijk. En ik realiseerde me tegelijkertijd dat we op de eerste plaats willen inspelen op de wensen van de ‘massa’. Als eerste, als beste. De inclusieve samenleving vraagt om een balans tussen aan de ene kant mensen met een beperking helpen en aan de andere kant als eerste en beste massa-markten bedienen. Hoe goed doen we dat als ICT-branche? Als Microsoft?
We hebben standaarden om teksten naar braille of digitale tekst te converteren, schermlezers, schermvergroters en nog veel meer. Maar aan de andere kant: touchscreens werken doorgaans belemmerend, grafische gebruikersinterfaces vaak ook, laat staan de steeds hogere resolutie (dus kleinere lettertjes) van schermen. Om maar een paar dingen te noemen. De inclusieve samenleving: we doen al veel. En hebben nog veel meer te doen!