December 2008 - posts - Theo blogt

Theo blogt

Blog van Theo Rinsema, algemeen directeur Microsoft Nederland.

December 2008 - posts

Raad van Anders

Hoe kijken jongeren naar werk? En hoe kunnen we door hun ogen kijken naar hoe wij werken als Microsoft Nederland? Wat kunnen we leren van hun onbevangenheid?

De afgelopen maanden heeft onze Raad van Anders ons inzichten gegeven. Het is een erg zinvolle ervaring, het heeft ons aan het denken gezet. Over onze ingesleten veronderstellingen, over positieve zaken en vooral ook onze verbeterpunten. Ik zou het niet willen ruilen voor een  ‘Raad van Advies’, die veelal bestaat uit ervaren en doorgewinterde managers. Ook nuttig, maar voorspelbaarder. Verwacht ik. Of is deze mening weer een gebrek aan onbevangenheid van mijn kant?

Één van de leden van de Raad van Anders heeft een kort verslag gemaakt. En vroeg mij of ik het wilde posten op mijn blog. Tuurlijk! Aan de andere leden van ‘de Raad’ (mochten jullie dit lezen): lijkt me leuk als jullie op Donny’s ervaring reageren.

Microsoft; formele kleding, hoge hiërarchie, of toch niet? De Raad van Anders is een raad met jongeren tussen de zestien en twintig jaar, elk met een apart talent. De Raad van Anders heeft de afgelopen maanden het ‘nieuwe werken’ van Microsoft Nederland onderzocht.

Ik ben ook één van die jongeren. Ik ben Donny Gieskens, achttien jaar en studeer ICT. Het ‘nieuwe werken’ van Microsoft Nederland heeft allerlei facetten. Namelijk: informele kleding, flexibele werktijden, vrijheid en verantwoordelijkheid, een huiselijk kantoor en beperkte hiërarchie.

De eerste bijeenkomst van de Raad van Anders was nogal afwisselend. Werkt het ‘nieuwe werken’ eigenlijk wel? De meeste jongeren hadden er een apart gevoel bij. Ik zelf dacht meteen in beperkingen: natuurlijk werkt dat niet. Een mens heeft regels nodig, een strak schema met werktijden en een eigen kantoorruimte met eigen spulletjes. Of toch niet..

Tijdens de tweede bijeenkomst bleek al snel dat het ‘nieuwe werken’ wel mogelijkheden heeft. De beperkingen van iedereen werden omgezet in mogelijkheden, wat een kansen bleken er ineens gecreëerd te kunnen worden. Een mens heeft toch een eigen laptop? Met zijn eigen foto’s in de handige SideBar van Windows Vista? Wie wil niet af en toe uitslapen of boodschappen doen?

We hebben diverse andere bedrijven bezocht die ook bezig zijn met het ‘nieuwe werken’. De Raad van Anders heeft toch het idee dat Microsoft Nederland een aantal stappen vooruit loopt, het is al beter ingeburgerd in het bedrijf.

Uiteindelijk is de Raad van Anders tot twaalf inzichten gekomen. En alle informatie van de  Raad van Anders is te vinden op
www.microsoft.nl/raadvananders.
Dorpsgevoel

Donderdag, aan het einde van de middag, een zaaltje van het TeC-college, een debat. Anders dan andere debatten, althans voor mij. Wijkbewoners in de zaal. En  deze keer ging het niet over werken, het internet, leiderschap of iets soortgelijks. Het ging deze keer over wonen, en hoe je de bewoners in een wijk een beetje bij elkaar kunt houden. Blijkt nog een hele klus te zijn. In ieder geval in Amsterdam-Slotervaart.

 

Waarom ik, waarom daar? Eigenwijks, een organisatie voor de wijkbewoners, bestond 50 jaar. Wij werken als Microsoft al meer dan 3 jaar met hen samen in het project ‘computerwijk – bewoners leren daar voor de eerste keer van hun leven te computeren. En verkleinen zo de kans op een isolement en vergroten hun zelfvertrouwen en kansen. 50 jaar betekent een feestje en geen feestje zonder een debat, uitstekend gemodereerd door Felix Rottenberg.

 

In het debat waren we eigenlijk op zoek naar het dorpsgevoel. Hoe creëer je dat in zo’n Vogelaar Wereldwijk, met veel nationaliteiten en culturen? Hoe creëer je verbindingen tussen de bewoners, draden, als een netwerk? Eigenwijks speelt daar een belangrijke rol in met haar initiatieven – maar hoe vergroot je dit effect?

 

Volgens mij kan internet daar bij helpen. Maak het lokaal, door een buurtplek op het internet te maken waar mensen elkaar vragen kunnen stellen, elkaar hulp kunnen bieden. Zo van ‘Ik heb een schilderij en twee linkerhanden, wie wil het ophangen in ruil voor een lekkere maaltijd?’. Of ‘mijn buurman is verhuisd en ik heb nu geen kaartmaatje meer; wie wil er mijn kaartmaatje worden?’. Zijn we bij een debat over wonen toch weer bij de kracht van het internet uitgekomen.  Gegrepen door tunnelvisie, chronische kortzichtigheid of … zit er toch wat in?