Ik las laatst een interview met de Belgische schrijver Herman Brusselmans. Wat mij verbaasde is dat hij graag eerder geboren had willen zijn ‘om al die veranderingen bewust mee te maken, zoals de opkomst van de telefax en de televisie….’.
Ik begrijp daar niets van. Juist nu verandert er toch heel veel? Ontwikkelingen als mobiele telefonie, computers en het internet, zetten de wereld op z’n kop. Dit is het tijdperk waar de ‘digital divide’ dreigt. Ik heb nog nooit gehoord dat iemand buiten de boot viel omdat hij of zij geen televisie keek.
En het gaat best snel. Vijftigers voelen zich al heel erg ‘bij de tijd’ met email en internet-bankieren. Jongeren vinden email iets wat je achter de geraniums doet. Zij communiceren in hun eigen taaltje, via sms en chat, op hoge snelheid en bijna continu. En dertigers en veertigers experimenteren met twitteren…
Bijblijven op dit gebied is voor veel mensen best lastig. En best noodzakelijk, zowel privé als zakelijk. Het gaat niet meer alleen om de PC of het internet. Het gaat om manieren van communiceren, de basis van contact, de basis van samenwerken. Hoe krijgen we iedereen mee?