Een nieuw optimum
We hebben als Microsoft Nederland de afgelopen paar jaren stappen gezet. Soms stapjes, soms grote stappen. Stappen en stapjes om als organisatie en als mensen te profiteren van de mogelijkheden van informatietechnologie. Om de productiviteit te verhogen en tegelijkertijd meer vrijheid te hebben. Vrijheid om jezelf te ontwikkelen, vrijheid om ruimte te voelen. Ruimte om te bepalen wanneer je werkt. Hoe je werkt. Waar je werkt. Zonder te vergeten daarover afspraken te maken met je collega’s.
Wat het van ons vraagt is de wil en toewijding om te veranderen. Je eigen werk- en leefpatronen te doorbreken. Het ontwikkelen van een leiderschapstijl waarbij het vertrouwen prevaleert boven de controle. Dat is best lastig. Het is namelijk nooit klaar. Dus blijven ontwikkelen, blijven verbazen, blijven groeien. Blijvend kritisch zijn. En tegelijkertijd genieten van wat er bereikt is. Goede bedrijfsresultaten, in 3 jaar van een derde naar een eerste plaats in het Great-Place-To-Work onderzoek, een verbetering van de balans tussen werk/privé van een 5.4 naar een 8.3. We hebben als organisatie welzijn en welvaart dichter bij elkaar gebracht. Met als doel ze uiteindelijk zoveel mogelijk één te maken. In andere woorden: economisch en sociaal duurzaam.
Parallel hieraan hebben we ook voortgang geboekt op de derde dimensie: ecologische duurzaamheid. Niet zozeer om groener dan groen te zijn. Maar wel zo groen mogelijk (Co2 reductie van 30% van 2007-2012 als eerste doelstelling). Zo groen mogelijk door een optimum te zoeken tussen sociaal, economisch en ecologisch. Dat is de echte duurzaamheid. Althans, dat vinden wij. Daarbij komen we interessante dilemma’s tegen. Één van de dilemma’s hierbij is de volgende. Wij geloven in ruimte geven. Zo min mogelijk voorschrijven. We hebben dan ook geen thuiswerkbeleid. Als je incidenteel naar The Outlook (onze ontmoetingsplek) wilt komen, is dat prima.’Zorg er wel voor dat je je collega’s voldoende ontmoet’ is de opmerking die daarbij hoort. Als je iedere dag naar The Outlook wilt komen, is dat ook goed. ‘Vermijd vooral de files’ is dan het advies. Vanuit het streven naar Co2-reductie is het echter beter om iedereen zoveel mogelijk te laten thuiswerken. Voor veel kenniswerkers kan dit. Minder reizen, minder Co2. Moeten we dat gaan afspreken met elkaar? Is dat belangrijker dan keuze of elkaar 'echt'ontmoeten? Wordt het asociaal om te reizen als het strict genomen niet hoeft? En waar leg je de grens?
Het nieuwe optimum vraagt om het beantwoorden van dit soort vraagstukken. We zijn ermee aan de slag, met onze kennispartner op dit gebied (Erasmus Universiteit), met klanten, met zakenpartners. Met iedereen die hierover ideeen of ervaringen heeft. Laten we de handschoen samen oppakken!