In de zaterdagbijlage van het Parool staat de wekelijkse rubriek ‘Gevonden Foto’ Elke week staat daar een foto in die gevonden is door één van de lezers. De foto is een vondeling: er staan mensen op, maar de inzender weet niet wie het zijn.

Samen met de abonnees zoekt de krant naar de oplossing: wie staan er op de foto?

Het is een mooie rubriek: soms herkennen mensen hun eigen klassenfoto van tientallen jaren geleden. Streng kijkende onderwijzers, met twintig nette kindertjes uit de jaren vijftig. Vaak staan er polaroidfoto’s in die tijdens het uitgaan zijn gemaakt en die aan het eind van de avond zijn gevonden tussen de lege glazen en het bier

In Amsterdam worden de kroegen iedere avond bevolkt door de zeer sympathieke polaroidfotografen. Met een brede glimlach vol witte tanden duwen de amateurpaparazzi hun camera onder de neus van cafébezoekers. Meestal worden ze onbeleefd afgewimpeld. (Overigens zijn mensen die onaardig doen tegen deze kunstenaars van de nacht hele nare mensen, te vergelijken met mensen die zwervers uitschelden. Maar dat ter zijde.)

Menig kroegtijger wordt de ochtend na een avondje doorzakken verrast door een polaroid in de achterzak, met daarop een vrolijk tafereel van licht beschonken types die breeduit lachen naar de camera. Pas bij het zien van de foto begint het weer te dagen: oh ja! we zijn gefotografeerd gisteren. Maar wie zijn toch al die mensen op de foto?

Gelukkig is daar Windows Live Photo Gallery, voor als het geheugen je even in de steek laat. Het programma heeft nu een nieuwe optie, waardoor de computer jouw beste vrienden gaat herkennen. Upload een foto en door gezichtsherkenning stelt Photo Gallery uit zichzelf voor wie de mensen op de foto zijn. Met een muisklik post je de foto vervolgens op Facebook, door de geïntegreerde buttons, waar de juiste tags er automatisch aan toe worden gevoegd!

Het enige wat jij moet doen, is overwegen of het verstandig is die foto online te zetten. Hoewel de vriendelijke polaroidmeneren (die overigens allemaal sprekend op elkaar lijken) hun vak goed verstaan, willen de foto’s nog wel eens weinig flatteus zijn. Als stelregel kun je hanteren: als zelfs de gezichtsherkenning moeite heeft gezichten te ontdekken, dan doe je er waarschijnlijk goed aan de foto DIEP in een la weg te stoppen.

Wie weet sla je over vijftig jaar Het Parool open en grijns je jezelf toe onder de kop: ‘Wie zijn deze mensen?’ …